
و اذا نادیتم الی الصّلوه اتّخذوها هزواً و لعباً ذلك بانّهم قوم لا یعقلون. اینان وقتی شما اذان نماز میگویید آن را وسیله تفریح خود گرفته بازیچهاش میپندارند، و این برای این است كه مردمی بیخردند. «مائده ، 58» صاحب المیزان میفرماید: مراد به (نادیتم) اذانی است كه در اسلام قبل از هر نماز واجب یومیه تشریع شده است. نقل شده كه جمعی از یهود و بعضی از نصاری صدای مؤذن را كه میشنیدند و یا قیام مسلمانان را به نماز میدیدند شروع به مسخره و استهزاء میكردند. قرآن مسلمانان را از طرح دوستی با این گونه افراد بر حذر داشت.[1] پیامها و نكتهها: 1ـ هر گاه صدای مؤذن برای نماز بلند میشد خنده میكردند. 2ـ منظور از مسخره كردن متنفر ساختن مردم از نماز. 3ـ نمازگزاران را مورد استهزاء قرار میدادند. 4ـ نمازگزاران را جاهل و سبك...
ادامه مطلب